మరీచిక | ఫణీంద్ర కుప్పిలి
మరీచిక | ఫణీంద్ర కుప్పిలి జన కీకారణ్యంలోని రణగొణ ధ్వనుల మధ్య ఓ గొంతు శ్రావ్యంగా వినిపిస్తుంది.. ఈ గజిబిజి గందరగోళ లోకంలో ఓ మాయ నన్ను లిప్తపాటు స్థానువుని చేస్తుంది.. ఈ జీవన గమనంలో అనేక మంది తారసపడతారు.. కొంతమంది అపరిచితులుగా వెళ్ళిపోతారు.. మరికొంతమంది తన ఉనికిని చాటుతారు.. అతి కొద్ది మంది మాత్రం అర క్షణంలో సుగంధ పరిమళంలా అల్లుకుపోతారు.. చాలా కాలం పాటు మనసుల్ని పెనవేసుకుపోతారు.. ఆ ఆనందాన్ని ఆస్వాదించేలోపే మన మనసుల్ని నిర్దాక్షిణ్యంగా చిద్రం చేసి అంతులేని బాధను మిగిల్చి హఠాత్తుగా అదృశ్యమవుతారు.. ముందు కదలాడే ఆ రూపం.. ఇప్పుడు పట్టుకుందామన్నా చిక్కని మరీచిక.. గుండె గదిలో నిశ్శబ్దంగా పేర్చుకున్న ఆశలన్నీ నేడు ముక్కలై గుచ్చుకుంటున్న గాజు పెంకులు.. వారొచ్చిన దారిలో ఇంకా పరిమళం ఆవిరవ్వలేదు కానీ ఆ స్పర్శ మాత్రం శాశ్వతంగా దూరమైంది.. ప్రాణం ఉన్న శవమై తిరుగుతున్నా ఈ జనారణ్యంలో నా మౌనం చేసే రోదన ఎవరికీ వినబడదు.. ప్రశ్నార్థకమైన ఈ ఒంటరి ప్రయాణంలో శిలలా మిగిలిపోవడం తప్ప ఏమీ చేయలేను.. మరణం ఇచ్చే గాయం ఒక్క క్షణమేమో కానీ ఈ జ్ఞాపకం ఇచ్చే నరకం.. అనుక్షణం అనుభవించాల్సిందే! 21.01.2026...