మరీచిక | ఫణీంద్ర కుప్పిలి

మరీచిక | ఫణీంద్ర కుప్పిలి 

జన కీకారణ్యంలోని రణగొణ ధ్వనుల మధ్య

ఓ గొంతు శ్రావ్యంగా వినిపిస్తుంది..

ఈ గజిబిజి గందరగోళ లోకంలో

ఓ మాయ నన్ను లిప్తపాటు స్థానువుని చేస్తుంది..

ఈ జీవన గమనంలో

అనేక మంది తారసపడతారు..

కొంతమంది అపరిచితులుగా వెళ్ళిపోతారు..

మరికొంతమంది తన ఉనికిని చాటుతారు..

అతి కొద్ది మంది మాత్రం 

అర క్షణంలో సుగంధ పరిమళంలా అల్లుకుపోతారు..

చాలా కాలం పాటు మనసుల్ని పెనవేసుకుపోతారు..

ఆ ఆనందాన్ని ఆస్వాదించేలోపే 

మన మనసుల్ని నిర్దాక్షిణ్యంగా చిద్రం చేసి 

అంతులేని బాధను మిగిల్చి

హఠాత్తుగా అదృశ్యమవుతారు..

ముందు కదలాడే ఆ రూపం..

ఇప్పుడు పట్టుకుందామన్నా చిక్కని మరీచిక..

గుండె గదిలో నిశ్శబ్దంగా పేర్చుకున్న ఆశలన్నీ

నేడు ముక్కలై గుచ్చుకుంటున్న గాజు పెంకులు..

​వారొచ్చిన దారిలో ఇంకా పరిమళం ఆవిరవ్వలేదు

కానీ ఆ స్పర్శ మాత్రం శాశ్వతంగా దూరమైంది..

ప్రాణం ఉన్న శవమై తిరుగుతున్నా ఈ జనారణ్యంలో

నా మౌనం చేసే రోదన ఎవరికీ వినబడదు..

​ప్రశ్నార్థకమైన ఈ ఒంటరి ప్రయాణంలో

శిలలా మిగిలిపోవడం తప్ప ఏమీ చేయలేను..

మరణం ఇచ్చే గాయం ఒక్క క్షణమేమో కానీ

ఈ జ్ఞాపకం ఇచ్చే నరకం.. అనుక్షణం అనుభవించాల్సిందే!

21.01.2026