ప్రతిబింబం

నిశ్శబ్ద విలయం | ఫణీంద్ర కుప్పిలి  ​ఎటు చూసినా వికల రూపాలే.. అస్తిత్వపు అంచున తెగిపడి ఉన్న మేధో తంతువుల శకలాలు.. హృదయం ఒక నిర్జన మరుభూమిగా పరివర్థితమై తనలో తాను నిశ్శబ్దంగా దహించుకుపోతోంది.. ​కాలం పేర్చిన నిశ్చితాభిప్రాయాలన్నీ నిర్దయగా విసిరిన యధార్థపు రాళ్ళ దెబ్బకు తునాతునకలై రాలిపోతున్నాయి.. అంతరంగపు పునాదులపై నిర్మించుకున్న 'ఇజాల' సౌధాలు సత్యపు సుడిగాలిలో పేకమేడల్లా కుప్పకూలుతున్నాయి.. ​ఇక్కడ న్యాయమనేది సార్వత్రికం కాదు.. అది శక్తిమంతుని కరచాలనానికి లొంగిపోయే బానిస.. ధర్మం అనేది ఒక రక్షణ కవచం కాదు.. అది కేవలం బలవంతుని అడుగుజాడల్లో నడిచి వెళ్ళే నీడ మాత్రమే.. 30.03.2026

నిశ్శబ్ద విలాపం | ఫణీంద్ర కుప్పిలి  కొన్నిసార్లు ఆవేశం ఆలోచనను మింగేస్తుంది.. భావోద్వేగాల తుఫాను వివేకపు దీపాన్ని ఆర్పేస్తుంది.. తాత్కాలికమైన ద్వేషాలు  మనసుకు దగ్గరైన వారినే దూరం చేస్తాయి.. ఆవేశం చల్లారిన తర్వాత మిగిలేది నిశ్శబ్దంగా మండే నేరభారం.. నోరు జారిన ఒక మాట.. చిరిగిపోయిన ఒక బంధం.. కన్నీటి చుక్కలతో తుడిచినా చెరగని జ్ఞాపకం.. అహంకారం కళ్లకు ముసుగు కడితే ఆత్మీయుల ఆర్తి కనిపించదు.. గెలిచామనుకునేలోపే మన హృదయమే ఓడిపోతుంది.. కాలం గడిచాక తెలుసుకుంటాం కోల్పోయిన కాలం తిరిగి రాదు, దూరమైన హృదయం మళ్లీ చేరదు.. మిగిలేది ఒక్కటే… మనసును దహించే నిశ్శబ్ద విలాపం.. 13.03.2026