బండబారిన గుండె అడుగున కన్నీటి చెలములెన్నో
నవ్వు పులుముకున్న ముఖం చాటున విషాద గాథలెన్నో..
బతుకు బరువు మోస్తూ నిట్టూర్చే ఉచ్ఛ్వాసాలెన్నో
తోడు లేని ఒంటరి బాటలో అలుపెరుగని అడుగులెన్నో..
కలలు కరిగిపోయే తీరంలో మిగిలేటి గాయాలెన్నో
వెలుతురు లేని ఈ చీకట్లో ఎదురుచూసే దారులెన్నో..
ఫణీంద్ర కుప్పిలి
13.11.2025